Czym jest zakaz zbliżania i zakaz kontaktowania się?

Z artykułu Czym jest zakaz zbliżania i zakaz kontaktowania się przy przestępstwie stalkingu? dowiesz się:

  • czym jest środek karny w postaci zakazu zbliżania się
  • czym jest środek karny w postaci zakaz kontaktowania się
  • kiedy i na jaki okres sąd może orzec zakaz zbliżania i kontaktowania się

Pokrzywdzony w sprawie o przestępstwo stalkingu może domagać się orzeczenia zakazu zbliżania oraz zakazu kontaktowania się ze strony sprawcy przestępstwa. Obydwa zakazy mają na celu ochronę osoby pokrzywdzonej przestępstwem stalkingu, ponadto mają na celu uniemożliwienie popełnienia przez stalkera ponownie przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego.

Zakaz zbliżania i kontaktowania się z pokrzywdzonym jako środek karny jest orzekany na okres od 1 roku do lat 15.

Czym jest zakaz zbliżania i zakaz kontaktowania się przy przestępstwie stalkingu?

Zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym jest środkiem karnym uregulowanym w art. 41a kk. Polega na tym, że sprawca przestępstwa ma zakaz kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzonym, a więc zarówno osobiście, ale również za pośrednictwem porozumiewania się na odległość tj. za pośrednictwem internetu, wiadomości sms, telefonowania.

Zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego – podobnie jak zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonym jest środkiem karnym uregulowanym w art. 41a kk. Może zostać orzeczony niezależnie od zakazu kontaktowania się z określonymi osobami.

Czym jest zakaz zbliżania i zakaz kontaktowania się?

Stosując zakaz zbliżania się należy wskazać odległość od pokrzywdzonego, którą skazany obowiązany jest zachować. Zazwyczaj odległość ta określana jest w metrach, tj. Prokurator/Sąd stosując zakaz zbliżania się wskazuje odległość np. 400 metrów, jaką sprawca musi zachować.

Jak uzyskać zakaz zbliżania i kontaktowania się z pokrzywdzonym?

Pokrzywdzony w celu ochronny swoich praw może już na etapie postępowania przygotowawczego złożyć do Prokuratora wniosek o zastosowanie środków zapobiegawczych, którymi są zakaz zbliżania i kontaktowania się z pokrzywdzonym. Jest to niezwykle ważne z punktu widzenia pokrzywdzonego, ponieważ nie musi czekać na wyrok Sadu, który orzeknie w/w środki karne, ale może zabezpieczyć swoje prawa już w trakcie toczącego się postępowania.

Co w przypadku gdy sprawca stalkingu łamie orzeczony wobec niego zakaz?

Niezastosowanie się przez sprawcę przestępstwa stalkingu do orzeczonego przez Sąd środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego oraz zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym stanowi przestępstwo uregulowane w art. 244 kk, które zagrożone jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Czego może żądać pokrzywdzony od sprawcy stalkingu?

Z tego artykułu Czego może żądać pokrzywdzony od sprawcy stalkingu? dowiesz się jakie prawa przysługują osobie pokrzywdzonej przestępstwem stalkingu oraz dlaczego warto jest złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stalkingu.

Na czym polega przestępstwo stalkingu oraz jakie uprawnienia ma pokrzywdzony w sprawie o stalking, znajdziesz w artykule: Czym jest stalking?

W tym artykule natomiast wyjaśnimy czego może żądać pokrzywdzony od sprawcy stalkingu. W pierwszej kolejności, aby pociągnąć sprawcę stalkingu do odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo, pokrzywdzony musi złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

Dlaczego warto złożyć zawiadomienie o przestępstwie stalkingu?

Po pierwsze, składając zawiadomienie sprawca czynu może zostać wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej,

Czego może żądać pokrzywdzony od sprawcy stalkingu

Po drugie składając zawiadomienie pokrzywdzony może uzyskać naprawienie szkody i zadośćuczynienia za krzywdę,

Po trzecie składając zawiadomienie pokrzywdzony może uchronić się przed dalszymi przestępstwami popełnianymi na jego szkodę przez stalkera.

W postępowaniu karnym pokrzywdzonemu przysługuje szereg uprawnień o charakterze kompensacyjnym:

  • na podstawie art. 46 k.k. obowiązek naprawienia szkody,
  • na podstawie art. 46 k.k. zadośćuczynienie za doznaną krzywdę,
  • na podstawie art. 46 k.k. nawiązka,
  • na podstawie art. 39 pkt 7 k.k. świadczenie pieniężne.

Często zdarzają się przypadki, w których na szkodę pokrzywdzonego zostało popełnione przestępstwa z zastosowaniem przemocy. W takim przypadku złożenie zawiadomienie może ułatwić odzyskać zachwianą pewność siebie oraz poczucie własnej wartości. Uzyskanie pomocy ze strony Policji, Prokuratora czy Sądu pozwoli także przełamać strach przed sprawcą. Zgłoszenie zawiadomienia może również zagwarantować uzyskanie – zakazu zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzonym.

Reasumując, należy wskazać, iż zgłoszenie zawiadomienia o stalkingu nigdy nie pogorszy sytuacji pokrzywdzonego, może zapewnić pokrzywdzonemu ochronę praw, jak również ułatwi uzyskać szybką i skuteczną pomoc ze strony Policji, czy innych instytucji. Nie można się bać zgłoszenia Policji lub Prokuraturze zawiadomienia, gdyż taka postawa umacnia świadomość bezkarności u sprawcy przestępstwa stalkingu.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Dodaj komentarz

Jak zawiadomić o przestępstwie stalkingu?

Z tego artykułu Jak zawiadomić o przestępstwie stalkingu? dowiesz się:

  • Jak złożyć zawiadomienie o przestępstwie stalkingu?
  • Jak powinno wyglądać zawiadomienie o stalkingu?
  • Jakie są rodzaje dowodów w sprawie o stalking?

Jak zawiadomić o przestępstwie stalkingu?

Osoba, która padła ofiarą przestępstwa stalkingu, aby pociągnąć sprawcę do odpowiedzialności karnej musi złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Zawiadomienie o przestępstwie można złożyć na Policji lub w Prokuraturze.

Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie precyzują w jakiej formie należy złożyć zawiadomienie o przestępstwie, stąd może być złożone w formie pisemnej, jaki i ustnej.

Osobiście doradzamy złożenie zawiadomienia pisemnie, ponieważ osoba pokrzywdzona będzie mogła na chłodno przemyśleć i opisać wszystkie zachowania, jakich stalker dopuścił się wobec niej, a które wypełniają znamiona przestępstwa stalkingu. Składając ustne zawiadomienie jest ryzyko, że pewne szczegóły mogą umknąć pokrzywdzonemu, a które to okoliczności mogą mieć kluczowe znaczenie w kwestii pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej.

W zawiadomieniu o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stalkingu, należy wskazać dowody, potwierdzające że sprawca dopuścił się zarzucanego mu czynu. Ważne jest, aby pokrzywdzony jeszcze przed złożeniem zawiadomienia zabezpieczył dowody, np. zachował wszelkie sms-y, maile, wiadomości wysyłanych za pomocą portali społecznościowych. W sprawie o przestępstwo stalkingu zazwyczaj będą, to:

– dowód z zeznań świadków

Jednym z najczęściej przeprowadzonych dowodów w toku postępowania przygotowawczego jest dowód z zeznań świadka. We wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka należy podać:

  • imię i nazwisko świadka,
  • adres zamieszkania świadka,
  • numer telefonu do świadka,
  • okoliczność, na jaką powołujemy świadka.

– dowód z dokumentów

Najczęściej w procesie karnym przeprowadzone są dowody z dokumentów urzędowych (decyzje organów) oraz prywatne ( prywatna opinia, listy, sms, e -maile).

– dowód z nagrań

Nagrania te mogą pochodzić z monitoringu, telefonu, czy też dyktafonu. Dołączając nagranie do wniosku pamiętaj, by wcześniej nagrać je na nośnik danych – płytę CD, pamięć pen drive. Zwróć również uwagę na to, by nie modyfikować nagrania i dokonać jego zapisu na nośniku danych w pełnej wersji, bez przycięć i skracania. Pamiętaj również, by zachować urządzenie, które zostało użyte do dokonania zapisu, gdyż Prokurator lub Policja mogą chcieć dołączyć je do materiału dowodowego.

Po złożeniu zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa pokrzywdzony może czynnie brać udział w prowadzonym postępowaniu. Osobie takiej przysługuje inicjatywa dowodowa – może złożyć wniosek o przesłuchanie określonych świadków, czy też przeprowadzenie dowodów z dokumentów. Jest również informowany o najważniejszych decyzjach organu – takich jak – postanowienie o wszczęciu dochodzenia/śledztwa, postanowieniu o umorzeniu dochodzenia/śledztwa. Pokrzywdzony może również czynnie wziąć udział w przesłuchaniu podejrzanego, czy świadka.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Czym jest stalking?

Z artykułu Czym jest stalking? dowiesz się:

  • Na czym polega przestępstwo stalkingu?
  • Jak bronić się przed stalkingiem?
  • Czego może żądać pokrzywdzony od stalkera?
  • Co grozi sprawcy za popełnienie przestępstwa stalkingu?

Czym jest stalking?

Przestępstwo stalkingu zostało uregulowane w art 190a par 1 kk, zgodnie z którym „Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.

Stalking – uporczywe nękanie

Przez pojęcie nękania należy rozumieć takie zachowanie sprawcy, które polega na dręczeniu innej osoby, prześladowaniu jej, niedawaniu jej spokoju, szykanowaniu, dokuczaniu. Zachowanie sprawcy musi mieć charakter uporczywy, czyli musi trwać przez pewien określony czas, ponadto musi być nachalne, natarczywe, obsesyjne, które to zachowanie musi odbywać się wbrew woli pokrzywdzonego. Działanie sprawcy polegające na uporczywym nękaniu musi wzbudzać u pokrzywdzonego uzasadnione poczucie zagrożenia lub istotnie naruszać jego prywatność.

Najczęściej z przestępstwem stalkingu mamy do czynienia w kontekście stosunków rodzinnych, partnerskich czy też w środowisku pracy. Bardzo często sprawcami przestępstwa stalkingu okazują są osoby poznane na portalach internetowych.

Niepożądane zachowania sprawcy mogą mieć postać np.:

  • wysyłania wiadomości tekstowych – smsy czy maile

  • wykonywania połączeń telefonicznych do pokrzywdzonego

  • śledzenia pokrzywdzonego

  • publikowania w internecie różnych treści na temat pokrzywdzonego

  • nachodzenia pokrzywdzonego w domu czy w pracy

Poczucie zagrożenia pokrzywdzonego jako znamię stalkingu

Zachowanie sprawcy polegające na uporczywym nękaniu, aby mogło być uznane za przestępstwo stalkingu z art. 190a § 1 k.k. musi wywołać u pokrzywdzonego poczucie zagrożenia, a więc lęk, że pokrzywdzonego mogą spotkać jakieś negatywne konsekwencje.

Uporczywe nękanie – jak długo musi trwać?

Ustawodawca nie określił jak długo mają trwać niepożądane zachowania sprawcy, aby można było jego zachowanie uznać za nękanie. To od każdorazowej oceny przez organy ścigania oraz Sąd zależy czy dane zachowanie wyczerpuje znamię uporczywego nękania.

Niemniej jednak za uporczywe nękanie może być uznane zachowanie sprawcy trwające zarówno kilka dni, jak i kilka miesięcy.

Dla przykładu wyobraźmy sobie sytuację, że sprawca wysyła pokrzywdzonemu w ciągu kilku dni kilkaset smsów czy maili – takie zachowanie, może wyczerpać znamiona stalkingu, chociaż trwa tylko kilka dni. Ten sam sprawca może również dopuścić się przestępstwa uporczywego nękania wysyłając ofierze wiadomości smsowe lub mailowe w odstępie kilkudniowym, ale przez okres kilku miesięcy.

Natomiast co do zasady wysłanie kilku wiadomości, czy też kilka prób nawiązania połączenia telefonicznego nie będzie wyczerpywało znamion uporczywego nękania.

Podszywanie się pod inną osobę jako typ stalkingu

Zgodnie z § 2 art. 190a kk „Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej”.

Pod pojęciem podszywania się pod inną osobę należy rozumieć takie zachowanie sprawcy, które polega na udawaniu innej osoby, wprowadzaniu innych osób w błąd co do swojej tożsamości.

Przestępstwo podszywania się pod inną osobę zostaje popełnione już z chwilą fałszywego podania się przez sprawcę za pokrzywdzonego. Dla bytu przestępstwa z art. 190a § 2 kk, nie ma znaczenia, czy szkoda majątkowa lub osobista, do której zmierzał sprawca, rzeczywiście wystąpiła czy też nie.

Typ kwalifikowany przestępstwa stalkingu

Zgodnie z § 3 art. 190a kk „Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”

Z typem kwalifikowanym przestępstwa stalkingu z art. 190a § 1 i 2 kk będziemy mieli do czynienia, w sytuacji gdy niepożądane zachowanie sprawcy doprowadzi pokrzywdzonego do targnięcia się na swoje życie. Co istotne do znamion typu kwalifikowanego tego przestępstwa, zamach na własne życie przez pokrzywdzonego nie musi być skuteczny.

Tryb ścigania przestępstwa stalkingu

Ściganie przestępstwa stalkingu z art. 190a § 1 kk 190a § 2 kk następuje na wniosek pokrzywdzonego, natomiast typ kwalifikowany przestępstwa stalkingu z art. 190a § 3 kk następuje z urzędu.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | Otagowano , , | Dodaj komentarz

Podanie wyroku do publicznej wiadomości

Celem niniejszego artykułu jest wskazanie na czym polega oraz w jakich przypadkach Sąd może orzec środek karny podanie wyroku do publicznej wiadomości.

Zgodnie z artykułem 43 b k.k. „…sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości w określony sposób, jeżeli uzna to za celowe, w szczególności ze względu na społeczne oddziaływanie skazania, o ile nie narusza to interesu pokrzywdzonego…”.

Podanie wyroku do publicznej wiadomości

W literaturze podkreśla się, iż możliwe jest na podstawie art. 43 b k.k. podanie do publicznej wiadomości wyroku skazującego, natomiast wyłączone jest stosowanie przedmiotowego środka w przypadku wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie.

Możliwość podania wyroku do publicznej wiadomości została uzależniona od spełnienia dwóch przesłanek. Pierwszą przesłanką jest celowość jego orzeczenia, wynikająca w szczególności z konieczności realizacji celu generalno – prewencyjnego. Natomiast negatywną przesłanką jest interes pokrzywdzonego.

W orzecznictwie zwraca się uwagę, że orzeczenie tego środka karnego powinno mieć miejsce przede wszystkim:

  • w takich przypadkach, które wzbudziły szczególne zainteresowanie społeczne,
  • wywołały powszechne oburzenie, niepokój,
  • w przypadku przestępstw nagminnie popełnianych na danym terenie lub w określonym środowisku1.

Przekonanie sądu o celowości orzeczenia tego środka karnego nie może prowadzić do naruszenia interesu pokrzywdzonego. Jak wskazuje literatura niejednokrotnie interes pokrzywdzonego, wyrażający się obawą przed naruszeniem dóbr osobistych, ostracyzmem czy wtórną wiktymizacją, będzie przeszkodą dla podania wyroku do publicznej wiadomości2. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1989 roku, IV KR 8/89 „…środek ten nie powinien być orzekany wówczas, gdy publikacja wyroku łączyłaby się z dolegliwością dla pokrzywdzonego, np. w sprawach o zgwałcenie…”. Jednocześnie na Sądzie orzekającym ten środek ciąży obowiązek przeanalizowania czy nie doprowadzi do wykluczenia sprawcy oraz nie będzie stanowił infamii dla sprawcy.

Szczególne rozwiązanie zostało przewidziane art. 215 k.k., przewidującym obligatoryjne orzeczenie podania wyroku skazującego do publicznej wiadomości w sytuacji, gdy pokrzywdzony zniesławieniem złoży stosowny wniosek. Obowiązek sądu ma charakter bezwzględny, co oznacza, że sąd musi go orzec, chociażby było to niecelowe lub naruszało interes pokrzywdzonego.

Orzekając ten środek karny, sąd powinien określić sposób publikacji wyroku, wskazując precyzyjnie miejsce publikacji w:

  • czasopiśmie,
  • radiu,
  • telewizji,
  • internecie,
  • zakładzie pracy,
  • innym środowiskiem sprawcy.

Organ orzekający powinien również w wyroku wskazać termin publikacji. Wskazać należy, iż przepisy Kodeksu Karnego nie dają podstaw do przyjęcia, że w ramach tego środka karnego dopuszczalna jest publikacja uzasadnienia wyroku. Publikacji podlega jedynie wyrok, którego konieczne elementy są wskazane w art. 413 k.p.k.

W przypadku orzeczenia podania wyroku do publicznej wiadomości przez ogłoszenie zamieszcza się:

  • imię i nazwisko skazanego,
  • datę i miejsce urodzenia skazanego,
  • imiona rodziców skazanego,
  • czas, miejsce i rodzaj popełnionego przestępstwa,
  • podstawę prawną skazania wraz z wymiarem kary.

W przypadku kwalifikacji kumulatywnej oraz kary łącznej w ogłoszeniu należy podać jedynie przepis najsurowszy, na którego podstawie kara została wymierzona.

Podanie wyroku do publicznej wiadomości jest jednorazowym środkiem karnym, nie jest więc możliwa ani dopuszczalna wielokrotna publikacja wyroku. Nie ma natomiast przeciwwskazań, żeby publikacja wyroku nastąpiła w kilku środkach masowego przekazu jednocześnie, także różnego rodzaju przykładowo w prasie i telewizji.

Koszt podania wyroku do publicznej wiadomości ponosi skazany.

Reasumując należy wskazać, iż zgodnie z art. 43b k.k. podanie wyroku do publicznej wiadomości stanowi środek karny, a więc środek penalny będący reakcją na przestępstwo. Nie może on być wykorzystywany jako pozbawiony dolegliwości środek dający satysfakcję i potwierdzający niewinność sprawcy czy jego nieodpowiedzialność za przestępstwo. Możliwość jego zastosowania powstaje w przypadku, gdy Sąd uzna to za celowe, w szczególności ze względu na społeczne oddziaływanie skazania, o ile nie narusza to interesu pokrzywdzonego.

1Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28.6.2007 r., II AKa 190/07

2A. Sakowicz, w: Melezini, System, s. 854 oraz K. Miś, Podanie wyroku do publicznej wiadomości, s. 47

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 1 komentarz

Jak działać jako oskarżyciel posiłkowy?

Z tego wpisu Jak działać jako oskarżyciel posiłkowy? dowiesz się jak pokrzywdzony może stać się oskarżycielem posiłkowym i jakie ma wówczas prawa i obowiązki.

Wniesienie przez Prokuratora aktu oskarżenia lub wniosku o warunkowe umorzenie postępowania do Sądu rozpoczyna nowy etap procesowy – postępowanie sądowe. Dla pokrzywdzonego jest to kluczowy moment, bowiem zmienia się jego rola procesowa. Ze strony postępowania przeistacza się w świadka, a więc osobę posiadającą ważne i znaczące dla sprawy informacje. Jego dotychczasową pozycję natomiast zajmuje oskarżyciel publiczny Prokurator, którego rolą będzie popieranie aktu oskarżenia w toku postępowania sądowego. Z pozoru to sytuacja dla pokrzywdzonego wydaje się komfortowa. Niestety, niesie poważne niebezpieczeństwo w postaci odebrania pokrzywdzonemu możliwości współkształtowania jego procesu. Zostając świadkiem pokrzywdzony traci bowiem status strony, a co za tym idzie przywileje procesowe np. składanie wniosków, możliwość zadawania pytań itp. Jako świadek może jedynie złożyć zeznania i biernie obserwować rozwój wypadków na sali sądowej. Chcąc odzyskać pozycję strony pokrzywdzony musi wejść w prawa oskarżyciela posiłkowego.

Zgodnie z art. 54 k.p.k. „…jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, pokrzywdzony może aż do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego…”

Jak działać jako oskarżyciel posiłkowy?

Chcąc skorzystać z powyższego uprawnienia wystarczy, że pokrzywdzony zgłosi to Sądowi. Można uczynić to:

  • na pierwszej rozprawie – ustnie do protokołu rozprawy,
  • przed rozpoczęciem rozprawy – przez złożenie przed sprawą pisma

Pisemne oświadczenie powinno wyglądać następująco:

Warszawa, dnia 12 listopada 2014 roku

(miejscowość i data złożenia wniosku)

pokrzywdzony Paweł Nowak

zam. przy ulicy Dolnej 23,

01-320 Warszawa

(dane osoby składającej wniosek)

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

(organ do którego składany jest wniosek)

Sygn. akt 1Ds. 11/14,

V K 22/14

(sygnatura sprawy postępowania przygotowawczego, gdy nadana jest sygnatura sądowa należy ją także wskazać)

OŚWIADCZENIE

pokrzywdzonego

Na mocy art. 54 § 1 k.p.k. oświadczam, że w niniejszej sprawie przeciwko ……………………….. (imię i nazwisko oskarżonego) będę działać w charakterze oskarżyciela posiłkowego.

Paweł Nowak

Istotne jest aby nasz wniosek wpłynął do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego, czyli momentu odczytania aktu oskarżenia. Jest to bowiem termin zawity. Wraz ze złożeniem wniosku pokrzywdzony automatycznie odzyskuje status strony i może czynnie działać w sprawie obok prokuratora. Będzie więc powiadamiany o każdej rozprawie, a ponadto przysługiwać mu będą prawa:

  • przeglądania akt sprawy i sporządzania z nich odpisów;
  • składania wniosków o sprostowanie protokołu rozprawy lub posiedzenia wskazując na nieścisłości, opuszczenia bądź przeinaczenia;
  • składania wniosków procesowych, np. o wyłączenie sędziego;
  • składania wniosków dowodowych, np. o powołaniu świadka;
  • wypowiadania się w kwestii przedłożonych dowodów;
  • zadawania pytania świadkom i innym osobom zeznającym przed sądem np. biegłym;
  • wzięcia udział w czynności dowodowej poza rozprawą np. podczas wizji lokalnej na miejscu popełnienia przestępstwa;
  • żądania wydania uzasadnienia wyroku;
  • korzystania ze środków zaskarżenia, w tym złożenia apelacji od wyroku sądu I instancji.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 1 komentarz

Jak powinien wyglądać subsydiarny akt oskarżenia?

Akt oskarżenia oskarżyciela subsydiarnego musi spełniać takie same rygory jak akt oskarżenia wniesiony przez Prokuratora. Dlatego też w tym artykule skupię na się na wyjaśnieniu jak powinien wyglądać subsydiarny akt oskarżenia.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że subsydiarny akt oskarżenia musi być podpisany przez pełnomocnika. Oznacza to, że akt oskarżenia oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego musi być sporządzony i podpisany przez adwokata/radę prawnego. W przypadku niespełnienia w/w wymogu akt ten podlega odrzuceniu.

 Jak powinien wyglądać subsydiarny akt oskarżenia?

Akt oskarżenia jako skarga uprawnionego oskarżyciela, musi spełniać pewne ściśle określone wymogi. W orzecznictwie wypowiedziano trafny pogląd, że „..skarga uprawnionego oskarżyciela zawierająca oświadczenie jego woli o sądowe rozpoznanie sprawy, musi mieć formę relewantną do tej treści. Musi być wyrażona na tyle poprawnie, by sąd nie miał wątpliwości co do treści i zakresu skargi. Precyzyjne sporządzenie konkluzji ma o tyle istotne znaczenie, że zakreśla ona przedmiotowe granice oskarżenia, natomiast treść uzasadnienia musi zawierać argumenty przemawiające za oskarżeniem, a ściślej – uzasadniać każdy element konkluzji…”.

Z treści art. 332 i 333 k.p.k. wynika, że obligatoryjnymi elementami aktu oskarżenia, które stanowią zarazem jego części, są:

  • imię i nazwisko oskarżonego, inne dane o jego osobie takie jak:
    • imiona ojca i matki wraz z podaniem jej nazwiska panieńskiego,
    • datę urodzenia,
    • dokładny adres miejsca zamieszkania,
    • zawód i źródło utrzymania,
    • stosunki rodzinne – mowa o stanie cywilnym i rodzinnym. Trzeba podać ponadto liczbę dzieci i wiek każdego nich,
    • stan majątkowy,
    • karalność oskarżonego
  • dokładne określenia zarzucanego oskarżonemu czynu ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody;
  • wskazanie przepisów ustawy karnej, pod które zarzucany czyn podpada;
  • uzasadnienie aktu oskarżenia;
  • lista osób, podlegających wezwaniu na rozprawę;
  • wykaz innych dowodów, których przeprowadzenia na rozprawie głównej domaga się oskarżyciel.

W tym miejscu należy podkreślić, iż nie zawsze pokrzywdzony zna wszystkie w/w informacje o sprawcy przestępstwa. W takiej sytuacji warto zapoznać się z aktami postępowania, w szczególności protokołem przesłuchania w charakterze podejrzanego. Jeżeli mimo to oskarżyciel nie dysponuje wszystkim w/w danymi i informacji, należy podać te, które się zna.

Ponadto akt oskarżenia powinien odpowiadać wymogom formalnym pisma procesowego określonym w art. 119 k.p.k. Porównanie tego przepisu z art. 332 § 1 k.p.k. wskazuje, że elementami, które powinny znaleźć się w akcie oskarżenia, zgodnie z tym przepisem są:

  • oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo (art. 119 § 1 pkt 2 k.p.k.);
  • treść wniosku lub oświadczenia w miarę potrzeby z uzasadnieniem (art. 119 § 1 pkt 3 k.p.k.);
  • data i podpis składającego pismo (art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.).

Dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu

Przez dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu, należy rozumieć konkretyzacje ustawowej istoty czynu. Kodeks postępowania karnego dokładnie precyzuje, że poza określeniem zarzucanego czynu konkluzja ma zawierać nadto czas, miejsce, okoliczności jego popełnienia, a zwłaszcza wysokość powstałej szkody. Opis czynu, powinien być zwięzły, dokładny, zawierający wszystkie elementy, które mają wpływ na zmianę sankcji lub tryb orzeczenia środka karnego.

Kwalifikacja prawna czynu

Jest to wskazanie przepisów ustawy karnej przestępstwa. Kwalifikacja prawna czynu ma znaczenie dla określenia właściwości rzeczowej, miejscowej oraz dla określenia trybu postępowania.

Uzasadnienie aktu oskarżenia

Uzasadnienie aktu oskarżenia jest najbardziej obszerną częścią aktu oskarżenia. Jest rozwinięciem zarzutu i zarazem pełni funkcję sprawozdawczą. W uzasadnieniu należy podać fakty i dowody, na których opiera się oskarżenie, w miarę potrzeby omówić kwalifikację prawną czynu i okoliczności, na które powołuje się oskarżony w swojej obronie. Generalnie nie ma reguły, schematu określającego formę uzasadnienia. Jedno jest pewne, treść uzasadnienia powinna zawierać wszelkie argumenty przemawiające za oskarżeniem.

Lista osób, których wezwania żąda oskarżyciel

Lista osób, których wezwania żąda oskarżyciel jest obligatoryjną częścią aktu oskarżenia, która jest zarazem wnioskiem skierowanym do sądu. Oprócz pokrzywdzonych i świadków wymienić należy także biegłych i oskarżonych.

Wykaz dowodów

Akt oskarżenia powinien także zawierać wykaz dowodów, o których przeprowadzenie podczas rozprawy głównej oskarżyciel wnosi, wraz z określeniem dla każdego dowodu, jakie okoliczności mają być udowodnione, a w razie potrzeby także wraz ze wskazaniem sposobu i kolejności przeprowadzenia dowodów.

Opłata

Od subsydiarnego aktu oskarżenia pobiera się opłatę w wysokości 300 zł. Należy ją uiścić na konto bankowe sądu, bądź w kasie sądu, a dowód dołączyć do aktu oskarżenia. W przypadku nie uiszczenia opłaty, oskarżyciel zostanie wezwany do jej wniesienia przez sąd.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 1 komentarz

Zażalenie na odmowę udostępnienia akt

Z tego artykułu Zażalenie na odmowę udostępnienia akt, dowiesz się jak powinno wyglądać zażalenie na zarządzenie Prokuratora o odmowie udostępnienia akt postępowania przygotowawczego oraz kto może złożyć takie zażalenie.

Prawo do przeglądania akt sprawy na etapie postępowania przygotowawczego przysługuje za zgodą prowadzącego postępowanie przygotowawcze:

  • stronom – pokrzywdzonemu i podejrzanemu

  • obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym stron.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prawo do zapoznania się z aktami mogą być pozbawione strony tylko z powodu potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa. Z mojej praktyki wynika, iż najczęściej odmowa udostępnienia akt pokrzywdzonemu wynika z błędnego uznania, iż dana osoba w sprawie nie jest stroną postępowania. Odmowa udostępnienia akt postępowania przygotowawczego z tych powodów winna być precyzyjnie określona w uzasadnieniu zarządzenia prowadzącego postępowanie przygotowawcze.

Organ rozpatrujący zażalenie na odmowę udostępnienia akt

Na odmowę udostępnienia akt w całości lub w części na podstawie art. 159 k.p.k. stronom przysługuje w terminie 7 dni prawo złożenia zażalenia do:

  • sądu właściwego do rozpoznania sprawy w I instancji – w przypadku, gdy decyzja pochodzi od prokuratora,

  • prokuratora sprawującego nadzór nad postępowaniem – w przypadku, gdy decyzja pochodzi od prowadzącego postępowanie, który nie jest Prokuratorem np. Policji.

Co powinno zawierać zażalenie na odmowę udostępnienia akt ?

Zażalenie powinno odpowiadać wymaganiom formalnym pisma procesowego wyrażonym w art. 119 k.p.k. Tak więc powinno ono zawierać:

  1. oznaczenie organu, do którego jest skierowane;

  2. oznaczenie sygnatury sprawy, której dotyczy;

  3. oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo;

  4. treść wniosku lub oświadczenia, w miarę potrzeby z uzasadnieniem;

  5. datę i podpis składającego pismo.

Poza powyższym, zgodnie z art. 427 § 1 k.p.k., na odwołującym spoczywa obowiązek wskazania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub ustalenia, a także podania, czego się domaga, a więc sformułowania wniosków odwoławczych. Co istotne – kolejny paragraf w/w. artykułu wymaga ponadto przedstawienia zarzutów stawianych rozstrzygnięciu oraz uzasadnienia, które stanowi integralną część środka zaskarżenia. Należy wspomnieć, że przepis art. 427 § 2 k.p.k. nie wskazuje profesjonalistom uchybień, które powinny być podnoszone w zażaleniu. Istotne jednak są te, które mają oparcie w art. 438 k.p.k. (tzw. względne przyczyny odwoławcze) oraz art. 439 k.p.k. (tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze).

Zażalenie na odmowę udostępnienia akt

Warszawa, dnia 12 listopada 2014 roku

(miejscowość i data złożenia zażalenia)

Pokrzywdzony Paweł Nowak

zam. przy ulicy Dolnej 23,

01-320 Warszawa

(dane osoby składającej zażalenie)

Za pośrednictwem: Prokuratury Rejonowej dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

Do: Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie

(organ do którego składane jest zażalenie)

Sygn. akt 1Ds. 11/14

(sygnatura sprawy)

ZAŻALENIE

na zarządzenie z dnia 8 listopada 2014 roku Prokuratury Rejonowej dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie, w sprawie o sygn. akt 1 ds. 11/14 na odmowę udostępnienia akt dochodzenia

Na podstawie art. 159 i 425 § 2 k.p.k. zaskarżam wyżej wymienione zarządzenie w całości.

Na podstawie art. 427 § 2 w zw. z art. 438 pkt 2 k.p.k. zaskarżonemu zarządzeniu zarzucam mającą wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia obrazę przepisów postępowania, mianowicie art. 156 § 5 k.p.k. polegającą na błędnym przyjęciu, iż nie jestem pokrzywdzonym przestępstwem określonym w art. 157 § 1 k.k. i związku z tym nie przysługuje mi prawo do zapoznania się z aktami sprawy o sygn. 1Ds. 11/14.

Na podstawie art. 427 k.p.k. wnoszę o zmianę zaskarżonego zarządzenia i uwzględnienie wniosku o udostępnienie akt.

Uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa Warszawa – Mokotów w Warszawie prowadzi dochodzenie przeciwko Janowi Kowalskiemu podejrzanemu o przestępstwo z art. 157 § 1 kk.

W dniu 23 września 2014 roku złożyłem wniosek o udostępnienie mi akt postępowania w celu zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

W dniu 8 listopada 2014 roku Prokurator Prokuratury Rejonowej Warszawa – Mokotów w Warszawie wydał zarządzenie, w którym odmówił mi udostępnienia akt sprawy wskazując, iż nie jestem stroną postępowania i nie przysługuje mi status pokrzywdzonego. Z tych względów nie przyznano mi prawa do zapoznania się z aktami sprawy.

Z decyzją organu postępowania przygotowawczego nie sposób się zgodzić. Pragnę wskazać, iż w dniu 24 maja 2014 złożyłem zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Jana Kowalskiego. W przedmiotowym zawiadomieniu wskazałem jakie czynności ciała zostały naruszone czynem podejrzanego. Nadto do protokołu przesłuchania w charakterze świadka dołączyłem obdukcje lekarską. Odmowa udostępnienia akt powoduje, że nie mogę skutecznie korzystać ze swych praw pokrzywdzonego bez znajomości zgromadzonego materiału dowodowego. Stąd też wnoszę o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i udostępnienie mi akt sprawy.

Paweł Nowak

Na marginesie należy dodać, że niespełnienie powyższych wymagań formalnych w zakresie treści, jak również w zakresie formy omawianego środka odwoławczego, skutkuje wezwaniem strony do uzupełnia braków formalnych w trybie art. 120 k.p.k. w terminie 7 dni.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 5 komentarzy

Subsydiarny akt oskarżenia

Coraz częściej pokrzywdzeni przestępstwem chcą czynnie uczestniczyć w procesie. Instytucja, która gwarantuje im włączenie się do postępowania sądowego w roli oskarżyciela to subsydiarny akt oskarżenia. Zastosowany może być on jednak w szczególnych, określonych w przepisach przypadkach.

Subsydiarny akt oskarżenia

Postępowanie przygotowawcze nie zawsze kończy się skierowaniem do Sądu aktu oskarżenia. Z różnych powodów Prokurator może odmówić wszczęcia postępowania lub je umorzyć. Często pokrzywdzony, chcą doprowadzić do ukarania sprawcy nie wie co w takiej sytuacji zrobić. Zgodnie z regulacjami określonymi w obecnie obowiązującej polskiej procedurze karnej po spełnieniu określonych warunków formalnych istnieje możliwość złożenia subsydiarnego aktu oskarżenia. Omawiana instytucja daje uprawnienie do działania w procesie karnym subsydiarnemu oskarżycielowi posiłkowemu zamiast oskarżyciela publicznego.

Jak wskazuje znowelizowany art. 55 k. p. k. „… W razie powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2 k.p.k. , pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu prokuratora nadrzędnego o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora….”. Podkreślenia wymaga fakt, iż żeby możliwe było wstąpienie w uprawnienia subsydiarnego oskarżyciela, działającego zamiast oskarżyciela publicznego konieczne jest zaistnienie ściśle wskazanych przez przepisy prawa okoliczności:

  • Na pierwsze postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania przygotowawczego, pokrzywdzony musi wnieść zażalenie, za pośrednictwem prokuratora, który je wydał lub zatwierdził do sądu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 329 § 1 k.p.k.).
  • Sąd właściwy do rozpoznania sprawy uchyla postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania przygotowawczego, wskazując powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić lub czynności, które należy przeprowadzić, a  wskazówki te są dla prokuratora wiążące (art. 330 § 1 k.p.k.).
  • Jeżeli prokurator, po dokonaniu czynności wskazanych przez sąd nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia (art. 330 § 2 k.p.k.).
  • Uwaga! Zgodnie z najnowszą nowelizacją art. 330 par 2 k.p.k, która weszła w życie z dniem 5 października 2019 roku, jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia akt oskarżenia i ponownie wyda postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia, to postanowienie takie podlega zaskarżeniu do prokuratora nadrzędnego, a dopiero po utrzymaniu w mocy postanowienia przez prokuratora nadrzędnego, pokrzywdzonemu przysługuje prawo wniesienia aktu oskarżenia przewidzianego w trybie art. 55 k.p.k.
  • Pokrzywdzony, który uprzednio uruchomił postępowanie zażaleniowe z art. 306 § 1 lub 1a k.p.k., może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o decyzji prokuratora wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1, o czym należy go pouczyć (art. 330 § 2 k.p.k.).
  • Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego (art. 55 § 2 k.p.k.) i spełniać wymogi formalne określone w art. 332 k.p.k. i 333 k.p.k.

Na gruncie omawianego zagadnienia istotną kwestią jest fakt konieczności poniesienia kosztów sporządzenia subsydiarnego aktu oskarżenia, które leżą po stronie pokrzywdzonego. Możliwe jest jednak zwolnienie z kosztów sądowych.

Proces wszczęty na wniosek oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego nie różni się niczym od tego, wszczętego przez oskarżyciela publicznego, czyli prokuratora. Jedyna różnica sprowadza się do tego, iż Sąd bada możliwość zastosowania instytucji wynikającej z art. 55 k. p. k. Sąd bada, czy została zachowana tożsamość czynu, którego dotyczyły decyzje kończące postępowanie przygotowawcze. W badanej kwestii nie zgodne z prawem jest dopuszczenie oskarżenia przeciwko innej osobie niż ta, która  w umorzonym postępowaniu przygotowawczym posiadał status podejrzanego. Jeżeli natomiast miała miejsce dwukrotna odmowa wszczęcia postępowania przygotowawczego lub zostało ono umorzone w fazie in rem (czyli w fazie, gdy nie występuje jeszcze podejrzany), pokrzywdzony nie jest ograniczony w określeniu osoby oskarżonego. W takim przypadku wniesienie przez pokrzywdzonego do sądu w trybie art. 55 § 1 k.p.k. subsydiarnego aktu oskarżenia jest czynnością powodującą wszczęcie postępowania przeciwko osobie.

Podsumowując, warto zebrać wszystkie przesłanki, które umożliwią poszkodowanemu wniesienie subsydiarnego aktu oskarżenia. Po pierwsze, prokurator odmówić musi wszczęcia postępowania lub umorzyć je w formie postanowienia. Następnie na to postanowienia złożyć należy zażalenie do sądu. Sąd rozpatrując zażalenie, uchyla postanowienie, wskazując na powody oraz okoliczności, które wymagają dokładniejszego wyjaśnienia przez prokuratora. Gdy ten ostatni ponownie nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania lub umarza je (również w formie postanowienia) – wtedy mamy prawo skierować subsydiarny akt oskarżenia do sądu.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 3 komentarze

Jak doprowadzić do szybkiego zakończenia dochodzenia?

Z tego artykułu Jak doprowadzić do szybkiego zakończenia dochodzenia? dowiesz się jakie działania jako pokrzywdzony powinieneś podjąć, aby doprowadzić do szybkiego zakończenia postępowania przygotowawczego, tj. śledztwa lub dochodzenia.

Pokrzywdzonemu zawsze zależy na jak najszybszym zakończeniu postępowania i ukaraniu sprawcy przestępstwa. Z tych względów w niniejszym artykule zostanie poruszona kwestia działań, które może podjąć pokrzywdzony, które mogą wpłynąć na szybkość prowadzenia postępowania przygotowawczego.

Jak doprowadzić do szybkiego zakończenia dochodzenia?

Aby doprowadzić do szybkiego postawienia sprawcy zarzutu popełnienia przestępstwa warto dostosować się do niżej wskazanych rad:

  1. Przed złożeniem zawiadomienia o możliwości popełnienia przypomnij sobie jak wyglądał przebieg wydarzeń, który doprowadził do zaistnienia przestępstwa. Warto w takiej sytuacji sporządzić pisemne zawiadomienie podejrzeniu popełnienia przestępstwa, który będzie zawierał opis najistotniejszych okoliczności zdarzenia. W sytuacji, gdy składasz ustne zawiadomienie, poproś o załączenie do protokołu przesłuchania wcześniej przygotowanego pisemnego zawiadomienia.

  2. Najszybszym sposobem zainicjowania postępowania jest ustne złożenie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa w Prokuraturze lub Policji. Dzięki takiemu działaniu pokrzywdzony od razy zostanie przesłuchany w charakterze świadka. Z mojej praktyki wynika, iż składając zawiadomienie w formie pisemnej Policjant lub Prokurator przesłucha Ciebie w późniejszym terminie ( ok. 2 – 3 tygodnie od złożenia zawiadomienia).

  3. W zawiadomieniu o przestępstwie oraz w trakcie przesłuchania w charakterze świadka możesz sformułować wnioski dowodowe – przykładowo wnieść o przesłuchanie określonych świadków. Więcej na ten temat możesz przeczytać w artykule Jakie wnioski dowodowe można złożyć w postępowaniu przygotowawczym ?”.

  4. W czasie przesłuchania w charakterze świadka warto podać swój numer telefonu. Takie działanie umożliwi organom nawiązanie szybkiego kontaktu.

  5. Wskazując świadków podaj ich imiona nazwiska, adresy zamieszkania oraz telefony kontaktowe. Dzięki podaniu numerów telefonów Policjant prowadzący będzie mógł wezwać telefonicznie wskazanych świadków.

  6. Warto na termin przesłuchania zabrać ze sobą dokumenty, które mogą być wykorzystane jako dowód w sprawie – zaświadczenia lekarskie, umowy itp. Najlepszym rozwiązaniem jest zabranie ze sobą oryginałów oraz ksera dokumentów. W takiej sytuacji okaż oryginał dokumentu i poproś o dołączenie do protokołu ksera dokumentów.

  7. Jeżeli zapomniałeś o jakiś ważnych okolicznościach zdarzenia, których nie podałeś w czasie składania zeznań, nie należy czekać na wezwanie organu ścigania. W takiej sytuacji możesz zgłosić wniosek o ponowne przesłuchanie w charakterze świadka.

  8. Nie warto być biernym! W sytuacji, gdy jest prowadzone postępowanie warto kontrolować na jakim jest etapie. W takiej sytuacji możesz skontaktować się telefonicznie z organem ścigania, który z pewnością udzieli informacji na jakim etapie jest postępowanie przygotowawcze oraz jakie czynności będą podejmowane. Korzystne jest również składanie pism ponaglających do Prokuratora, jak również Policji.

  9. W przypadku nieuzasadnionej bezczynności Prokuratora lub Policji złóż skargę na przewlekłość postępowania przygotowawczego. Więcej na ten temat przeczytasz w artykule „Co można zrobić, gdy dochodzenie / śledztwo trwa zbyt długo ?”.

Umów się na spotkanie z Adwokatem w siedzibie Kancelarii Adwokackiej przy ul. Rymanowskiej 5 w Warszawie telefonicznie dzwoniąc pod nr 697053659 lub mailowo na adres biuro@adwokat-stelmaszczyk.pl

Zaszufladkowano do kategorii artykuły | 1 komentarz